॥ श्रीमारुतिस्तोत्रम् ॥ ॥ रचना: समर्थ रामदास स्वामी ॥ भीमरूपी महारुद्रा, वज्रहनुमान मारुती । वनारी अंजनीसूता, रामदूता प्रभंजना ॥ १ ॥ महाबळी प्राणदाता, सकळा उठवी बळें । सौख्यकारी दुःखहारी, दूत वैष्णव गायका ॥ २ ॥ दीनानाथा हरीरूपा, सुंदरा जगदान्तरा । पातालदेवता हन्ता, भव्यसिंदूरलेपना ॥ ३ ॥ लोकनाथा जगन्नाथा, प्राणनाथा पुरातना । पुण्यवंता पुण्यशीला, पावना परितोषका ॥ ४ ॥ ध्वजांगे उचली बाहो, आवेशें लोटला पुढें । काळाग्नी काळरूद्रागें, देखतां कांपती भयें ॥ ५ ॥ ब्रह्मांडें वेगळीं केलीं, शतकोटीं उपार्जुना । विद्युत्प्राणें कडाडिलें, ऐसें तेज कोणा पुढें ॥ ६ ॥ तेजःपुंज प्रभा ज्योती, मूर्ती ज्वाळा उजाळला । प्रकाशरूप दिव्यदेहा, सर्वव्यापक सर्वदा ॥ ७ ॥ विश्वात्मका विश्वरूपा, विश्वरूपें विराजसी । विश्वपाळका विश्वधर्ता, विश्वकर्ता विश्वहर्ता ॥ ८ ॥ हरी हरी हरी हरी, स्मरे हरी निरंतरीं । तया सदा हि अंतरीं, सदा स्मरे निरंतरीं ॥ ९ ॥ मनोवेगें चळाचळा, उड्डाणें अंतरीक्षला । गतीमध्यें गती मोठी, स्वामी सर्वत्र राहिला ॥ १० ॥ रामा काजा आठवावें, रामरूपा हि ओळखावें । रामरूपीं जाणवावें, रामभक्ता हनुमंता ॥ ११ ॥ ॥ इति श्रीसमर्थरामदासकृत श्रीमारुतिस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥