अर्थ
अठ्ठावीस युगे विटेवर उभे असलेले भगवान विठ्ठल, ज्यांच्या वामांगी रखुमाई दिव्य शोभेने विराजमान आहे. पुंडलिकाच्या भेटीसाठी परब्रह्म स्वतः आले. त्यांच्या चरणाशी भीमा नदी वाहते आणि जगाचा उद्धार करते. गळ्यात तुळशीमाळा, कमरेवर हात, कमरेला पीतांबर आणि कपाळी कस्तुरी शोभते.
लाभ
विठ्ठल आरती नियमित म्हणल्याने भक्तीभाव वाढतो, पापांचे क्षालन होते, आणि वारकरी संप्रदायातील भक्तांना आंतरिक शांती लाभते. एकादशीला विशेष फलदायी.