तुळसी माते जय तुळसी माते । तुळशी पूजेवीण व्रत नाही रे होत । सकळ देवांचे शिर तू वंदिसी । विष्णूचे प्रिय तुळशी तू होसी ॥धृ॥ जय देवी जय देवी जय तुळसी माते । हरिचरणी पूजिता सुख होय भक्ताते । जय देवी जय देवी ॥धृ॥ तुळशी हरिमंदिरी शोभे सदा । तिच्या दर्शने लाभे मंगल संपदा । पानोपानी तुळशी विष्णूप्रिय । सेविता लाभे सर्वदा हरिकृपा ॥१॥ जय देवी जय देवी जय तुळसी माते ॥ तुळशी विवाह करिता कार्तिकात । सत्यभामा रूप तू विष्णूसंगात । वृंदावनी वास करी तुळशी । पूजिता सुख लाभे गृहस्थी ॥२॥ जय देवी जय देवी जय तुळसी माते ॥ तुळशीदळ वाहिता श्रीहरीला । पापे जळती भक्तांचे सकळा । रोगनाशी तुळशी दिव्य औषधी । दास रामाचा सेवी तुळशी सदा ॥३॥ जय देवी जय देवी जय तुळसी माते । हरिचरणी पूजिता सुख होय भक्ताते । जय देवी जय देवी ॥